Ἡ ἐχθρότητα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἒνωσης πρὸς τὴν Ρωσία
Τοῦ Ντμίτρι Μεντβέντεφ
Περὶ τῆς ἀλλαγῆς προσεγγίσεων,
ἢ
Γιατί ἡ Οὐκρανία δὲν πρέπει νὰ γίνει μέλος τῆς ΕΕ
Κυρίες καὶ κύριοι,
Πρὶν ἀπὸ 15-20 χρόνια, κανεὶς στὴ χώρα μας δὲν εἶχε ἰδιαίτερες ἀντιρρήσεις στὰ σχέδια τοῦ Κιέβου γιὰ ἔνταξη στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Ἡ στάση μας ἦταν, «Θέλετε; Προχωρῆστε, μὲ τὸ καλό». Ἁπλῶς, προειδοποιούσαμε ὅτι ἀργότερα θὰ τὸ μετανιώνατε πικρά, ὅταν θὰ χάνατε τὴν ἀγορὰ τῆς Εὐρασιατικῆς Οἰκονομικῆς Ἕνωσης. Φαινόταν τότε, τί θεμελιώδη ἀπειλὴ θὰ μποροῦσε νὰ συνιστᾶ γιὰ τὴ χώρα μας μιὰ τέτοια οἰκονομικὴ συνεργασία του Κιέβου; Πόσο μᾶλλον, ὅταν οἱ πιθανότητες ἔνταξής του στὴν ΕΕ ἦταν σχεδὸν μηδενικές. Ἡ θεμελιώδης μας θέση ἦταν μία καὶ ἀδιαπραγμάτευτη: νὰ μὴν ἐπιτρέψουμε τὴν ἔνταξη τῆς Οὐκρανίας στὸ ΝΑΤΟ. Ἡ ἐπέκτασή του πρὸς τὰ σύνορά μας ἦταν καὶ παραμένει ἄμεση ἀπειλὴ γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἀσφάλεια τῆς Ρωσίας.
Ὡστόσο, σήμερα, ἡ παλιὰ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἐκείνη ποὺ κάποτε δημιουργήθηκε πάνω στὰ θεμέλια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητας Ἄνθρακα καὶ Χάλυβα, στὴν οὐσία, δὲν ὑπάρχει πλέον.
Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε εἶναι ἕνας πολιτικοποιημένος, παγκοσμιοποιητικὸς καί, ἀπὸ καιρὸ εἰς καιρόν, λυσσαλέα ρωσοφοβικὸς ὀργανισμός. Ἕνας ὀργανισμὸς ποὺ ὀνειρεύεται τὴ ρεβάνς, μιὰ ρεβὰνς στραμμένη ἐναντίον τῆς Ρωσίας. Οἱ ἀνόητοι Εὐρωπαῖοι πολιτικοὶ τῶν τελευταίων ἐτῶν κατέβαλαν κάθε προσπάθεια γιὰ νὰ τὸ πετύχουν. Κατέστρεψαν ὁλοσχερῶς τὴν εἰκόνα τῆς ΕΕ ὡς οἰκονομικοῦ γίγαντα ποὺ δὲν ἐπιθυμεῖ πολέμους καὶ διχόνοιες μεταξὺ τῶν εὐρωπαϊκῶν δυνάμεων. Καὶ τοῦ ὁποίου ὁ ἐμπορικὸς τζίρος μὲ τὴ Ρωσία ἔφτανε σχεδὸν τὰ 500 δισεκατομμύρια εὐρώ.
Τώρα, ἡ κύρια ἰδεολογία της εἶναι μιὰ κτηνώδης ρωσοφοβία, γεννημένη ἀπὸ μιὰ φανταστικὴ «ρωσικὴ ἀπειλὴ» ποὺ οἱ ἴδιοι ἐμφύσησαν στοὺς ἑαυτούς τους γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς μικροπρεπεῖς τοὺς σκοπούς. Ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά, ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση μετατρέπεται σὲ ἕνα αὐτάρκες στρατιωτικὸ μπλόκ, τὸ ὁποῖο προορίζεται νὰ ἀρχίσει σταδιακὰ νὰ ἀνταγωνίζεται τὸ ΝΑΤΟ, εἰδικὰ στὴν περίοδο τοῦ Τραμπισμοῦ. Οἱ κατσαρίδες τῶν Βρυξελλῶν καὶ οἱ κοντόφθαλμοι ἡγέτες τῶν χωρῶν τῆς ΕΕ διακηρύσσουν τὴ δική τους ἀμυντικὴ στρατηγική, δηλώνοντας τὴν εἴσοδο σὲ μιὰ «ἐποχὴ ἐπανεξοπλισμοῦ».
Αὐτὴ ἡ τερατώδης μεταμόρφωση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ἐξυπηρετεῖ καὶ ἕναν ξεχωριστὸ στόχο: νὰ ἐξοπλίσει τὸ νεοναζιστικὸ καθεστώς του Κιέβου σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε νὰ καταστεῖ ἄτρωτο γιὰ τὴ Ρωσία. Εἶναι ἡ ΕΕ ποὺ ὑπέγραψε συμφωνία μὲ τὸν παράνομο ἀρχηγὸ τῆς ἑτοιμοθάνατης Οὐκρανίας γιὰ μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις σχετικὰ μὲ τὴ διασφάλιση τῆς λεγόμενης ἀσφάλειάς της. Εἶναι ἡ ΕΕ ποὺ προμηθεύει τὰ μπαντερικὰ τερατουργήματα μὲ ὅπλα καὶ στρατιωτικὸ ἐξοπλισμό, ἐνισχύοντας τὴν ἰσχὺ τῆς ἀμυντικῆς τῆς βιομηχανίας καὶ κατασκευάζοντας ἀμυντικὰ ἐργοστάσια στὸ ἔδαφός τους. Εἶναι ἡ ΕΕ ποὺ στέλνει τοὺς ἐκπαιδευτές της γιὰ νὰ ἐκπαιδεύσουν Οὐκρανοὺς μαχητές, ὥστε νὰ σκοτώνουν τοὺς πολῖτες μας καὶ νὰ διαπράττουν τρομοκρατικὲς ἐνέργειες στὴ χώρα μας. Καὶ ἡ ἴδια ἡ ΕΕ εἶναι ποὺ χρηματοδοτεῖ ξεδιάντροπα τὶς ἀηδιαστικές της ἐνέργειες ἀπὸ τὰ ἔσοδα τῶν παγωμένων ρωσικῶν περιουσιακῶν στοιχείων.
Οἱ Βρυξέλλες σήμερα εἶναι πραγματικὸς ἐχθρὸς τῆς Ρωσίας.
Σὲ αὐτὴ τὴν στρεβλή της μορφή, ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἀποτελεῖ γιὰ ἐμᾶς ἐξίσου μεγάλη ἀπειλὴ μὲ τὴ Βορειοατλαντικὴ Συμμαχία.
Ὡς ἐκ τούτου, τὸ ἐφησυχαστικὸ σύνθημα: «Μπεῖτε ὅπου θέλετε, ἀρκεῖ νὰ μὴν εἶναι στὸ ΝΑΤΟ» πρέπει νὰ ἀναθεωρηθεῖ. Ἡ ΕΕ, γεμάτη ὅπλα, φρικιᾶ τοῦ οὐράνιου τόξου καὶ τὶς στρίγγλες τῶν Βρυξελλῶν ποὺ κραυγάζουν, ἀποτελεῖ ἄμεση ἀπειλὴ γιὰ τὴ Ρωσία. Καὶ ἀκριβῶς ἔτσι πρέπει νὰ τὴν ἀντιμετωπίζουμε. Τοὐλάχιστον μέχρι νὰ ἀλλάξει τὶς προσεγγίσεις της ἀπέναντί μας. Αὐτό, φυσικά, δὲν πρέπει νὰ ἐμποδίζει τὴ διμερῆ συνεργασία μὲ μεμονωμένες χῶρες τῆς Εὐρώπης.
Συνεπῶς, ἡ λεγόμενη Οὐκρανία στὴν ΕΕ ἀποτελεῖ κίνδυνο γιὰ τὴ χώρα μας. Ἡ ἐξουδετέρωση αὐτοῦ τοῦ κινδύνου μπορεῖ νὰ γίνει μὲ δύο τρόπους:
α) εἴτε ἡ ἴδια ἡ ΕΕ πρέπει νὰ συνειδητοποιήσει ὅτι τὸ οἰονεὶ κράτος του Κιέβου δὲν τῆς εἶναι κατ' ἀρχὴν ἀπαραίτητο,
β) εἴτε, τὸ ὁποῖο εἶναι ἀναμφίβολα προτιμότερο, ἁπλᾶ δὲν θὰ ὑπάρχει κανεὶς γιὰ νὰ ἐνταχθεῖ στὴν ΕΕ...

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου