Διαπρύσιος λόγος

Αὐτή ...

                   Γράφει ὁ   Tse Bolivar

   Ὅταν σχολάσει ἐτούτη ἡ ξεκαρδιστικὴ παράσταση, κι ὁ γελοῖος γιάπης ἐπιστρέψει στὶς ἐπιχειρήσεις του στὴν Ἀμερική, οἱ ψυχίατροι θά 'χουν νὰ μελετᾶνε πῶς ἕνας τόσο ὁλοφάνερα ἀτάλαντος,ανάξιος κι ἀνερμάτιστος τυπάκος, πίστεψε μὲ προσήλωση ψυχωτικοῦ σ' ἕνα τόσο ἀνόητο ἐγχείρημα ,ποὺ ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἦταν τόσο κραυγαλέα ἀνόητο,"μαγνήτισε" κάμποσες ἑκατοντάδες ἀνόητων κι ἀνερμάτιστων φουκαράδων μὲ ἐξαιρετικὰ χαμηλὸ IQ !

   Οἱ ἀκριβὲς Ἰδέες, οἱ Ἰδέες δηλαδὴ οἱ μεγαλειώδεις , συγκινοῦν καὶ συνεγείρουν τοὺς ὑψηλόφρονες ποὺ βέβαια εἶναι πάντοτε κι εὐφυέστατοι. 

   Στὸν ἀντίποδα,οι κατώτεροι ἄνθρωποι,αδυνατώντας νὰ ὑψωθοῦν σὲ ὑψηλὲς ἐνατενίσεις, περιμένουν -θαρρεῖς- ὁλοζωῆς τὸν ἐπιτήδειο παραμυθᾶ ποὺ θὰ τοὺς σερβίρει τὸ "τίποτε" γιὰ "σπουδαῖο", στὸ ὁποῖο (δῆθεν) σπουδαῖο ἔχουν τὴν εὐκαιρία νὰ συμμετέχουν κι αὐτοὶ οἱ καημένοι, ὡς συνδιαμορφωτές ! 

   Αὐτὸ εἶναι ἀνεκτίμητο δῶρο γι' αὐτούς : ἡ μίζερη ζωή τους,αποκτά αἴφνης σκοπὸ καὶ νόημα ! 

   Ε ! λοιπὸν αὐτὸ ἀκριβῶς συνέβη ἐδῶ, μὲ τὸν ἐμφανῶς ἀνοϊκό, δήθεν ἀριστερό, δήθεν ρηξικέλευθο, και δῆθεν ἀντισυστημικὸ παραμυθᾶ Κασσελάκη ἀπ' τὴ μιά, καὶ μὲ τὶς ἑκατοντάδες τῶν ἀνόητων φουκαράδων μὲ τὸ χαμηλότατο IQ ἀπ' τὴν ἄλλη, ποὺ περιχαρεῖς μπῆκαν μαζί του ..στὸ κλουβὶ μὲ τὶς τρελές, για νὰ γίνουν κι αὐτοὶ ἀριστεροί, ρηξικέλευθοι κι ἀντισυστημικοὶ σὰν κι αὐτόν !!! 

   Νά ! λοιπόν, πεδίο ἔρευνας γιὰ τοὺς ψυχιάτρους τοῦ μέλλοντος !

 

Κατά τὴν παλαιά ἒκφραση «Μᾶς ἒδωσαν τὸ μυαλό στὰ χέρια»

    Νά ! Ἐπίσης, ὑλικό γιὰ νὰ γραφοῦν ... σπαρταριστὲς ἐπιθεωρήσεις, αλλά καὶ τραγούδια ! 

   Τραγούδια, εἲτε καθαρὰ σατιρικά, εἲτε κοινωνικὰ κι ..αἰχμηρά, ἀφού ὅσο κι ἂν θέλει κάποιος νὰ δεῖ ὅλη αὐτὴ τὴν κατάσταση, μὲ ματιὰ σκωπτική, δὲ γίνεται νὰ μὴν παρατηρήσει καὶ συμπτώματα βαθιᾶς σήψης : ποτὲ ἄλλοτε τὰ τελευταῖα 60 χρόνια, δεν ξαναεμφανίστηκε τέτοιος θλιβερὸς κλόουν, τέτοια ...ζωντανὴ παραπολιτικὴ φάρσα, που νὰ γίνει ἀφορμὴ νὰ φανερωθεῖ ὅτι δυστυχῶς ἀνάμεσα στὰ 10 ἑκατομμύρια Ἑλλήνων, ὑπάρχει καὶ μιὰ μερίδα ἀνθρώπων, μικρή μέν, καθόλου εὐκαταφρόνητη δέ, ποὺ ἄγεται καὶ φέρεται ἀπ' τὸν κάθε κουτοπόνηρο λαοπλάνο. 

   Τέλος, εἶναι ἄξιο ἀπορίας, πὼς οἱ σημερινοὶ πνευματικοὶ ἄνθρωποι (ποιητές, λογοτέχνες, καλλιτέχνες, τραγουδοποιοί κ.λ.π.) δὲν ἔχουν ἀκόμα βγεῖ νὰ ποῦν αὐτὰ ποὺ θά 'λεγαν σήμερα ἂν ζοῦσαν, οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι τοῦ παρελθόντος, σὰν τὸ Σκαρίμπα, τὸ Ρίτσο, το Μίκη Θεοδωράκη κ.ο.κ 

   Ἀπ' τὴν ἄλλη ὅμως, σκέφτεται ὁ καθεὶς ὅτι, ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν πλέον τέτοιες φωτεινὲς προσωπικότητες στὸν τόπο μας, ποὺ νὰ λειτουργοῦν σὰν ἀντισώματα στὴν κοινωνικὴ σήψη, γι' αὐτὸν ἀκριβῶς τὸ λόγο, ἀνθοῦν θλιβερότατα φαινόμενα σὰν τὸ «φαινόμενο Κασσελάκη»...